അധ്യായം 2, ശ്ലോകം 57
यः सर्वत्रानभिस्नेहस्तत्तत्प्राप्य शुभाशुभम्। नाभिनन्दति न द्वेष्टि तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता॥
yaḥ sarvatrānabhisnehastattatprāpya śubhāśubham nābhinandati na dveṣṭi tasya prajñā pratiṣṭhitā
അർത്ഥം
One who is unattached everywhere, who neither rejoices nor recoils on obtaining good or bad, has understanding firmly established.
