अध्याय 17, श्लोक 15
अनुद्वेगकरं वाक्यं सत्यं प्रियहितं च यत्।स्वाध्यायाभ्यसनं चैव वाङ्मयं तप उच्यते॥
anudvegakaraṃ vākyaṃ satyaṃ priyahitaṃ ca yat svādhyāyābhyasanaṃ caiva vāṅmayaṃ tapa ucyate
अर्थ
ऐसे वचन बोलना जो किसी को कष्ट न पहुँचाएँ, जो सत्य, प्रिय और हितकारी हों, तथा नियमित रूप से शास्त्रों का अध्ययन करना — इसे वाणी का तप कहा जाता है।
