അധ്യായം 2, ശ്ലോകം 7
कार्पण्यदोषोपहतस्वभावः पृच्छामि त्वां धर्मसंमूढचेताः। यच्छ्रेयः स्यान्निश्िचतं ब्रूहि तन्मे शिष्यस्तेऽहं शाधि मां त्वां प्रपन्नम्॥
kārpaṇyadoṣopahatasvabhāvaḥ pṛcchāmi tvāṃ dharmasaṃmūḍhacetāḥ yacchreyaḥ syānniśicataṃ brūhi tanme śiṣyaste'haṃ śādhi māṃ tvāṃ prapannam
അർത്ഥം
My very nature is overcome by pitiable weakness, my mind confused about duty; I ask you -- tell me clearly what is truly good for me. I am your student; guide me, for I have surrendered to you.
