അധ്യായം 11, ശ്ലോകം 14
ततः स विस्मयाविष्टो हृष्टरोमा धनञ्जयः। प्रणम्य शिरसा देवं कृताञ्जलिरभाषत॥
tataḥ sa vismayāviṣṭo hṛṣṭaromā dhanañjayaḥ praṇamya śirasā devaṃ kṛtāñjalirabhāṣata
അർത്ഥം
Then Arjuna, overcome with astonishment, his hair standing on end, bowed his head to that god, joined his palms, and spoke.
